Kluczowe kontrakty obronne i rozwój polskiego przemysłu zbrojeniowego

Gwałtowna zmiana położenia strategicznego Polski po 2022 roku, wywołana pełnoskalową agresją Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, wymusiła radykalne przyspieszenie oraz rozszerzenie programów modernizacji Sił Zbrojnych RP. Choć Polska od 2015 roku wypełniała sojusznicze zalecenia NATO, przeznaczając na obronność minimum 2% PKB, konflikt za wschodnią granicą stał się impulsem do bezprecedensowego skoku wydatków.

Osiągnięto to poprzez wdrożenie dwufilarowego modelu finansowania: podstawę stanowią sztywne nakłady ujęte bezpośrednio w budżecie państwa, a drugim, elastycznym źródłem stał się pozabudżetowy Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych (FWSZ), zasilany głównie mechanizmami dłużnymi. W 2025 roku łączne wydatki zaplanowano na poziomie 4,7% PKB, co dawało kwotę około 186,5 mld zł (w tym 124,3 mld zł z budżetu oraz prognozowane 76,3 mld pln z fwsz), chociaż metodologia nato ostatecznie wskazała realne wykonanie na poziomie 4,48% PKB. Od roku 2026 dodatkowym źródłem finansowania jest program SAFE. W maju 2026 roku sfinalizowano umowę, na mocy której Polska uzyskała dostęp do blisko 185 mld zł (43,7 mld euro).

Raport zespołu Instytutu Pułaskiego - link do całości w źródle