Zielona tarcza – naturalna infrastruktura dla bezpieczeństwa

W ostatnich latach państwa wschodniej flanki NATO coraz częściej postrzegają środowisko naturalne nie tylko jako zasób ekologiczny, lecz także jako element infrastruktury bezpieczeństwa. Szczególnie istotną rolę w Polsce i państwach bałtyckich odgrywają torfowiska, mokradła i kompleksy leśne, które mogą wspierać zdolności obronne poprzez ograniczanie mobilności potencjalnego przeciwnika.

Polska. Wschodnia i północno-wschodnia granica Polski przebiega przez rozległe kompleksy leśne, doliny rzeczne oraz obszary bagienne o wysokiej wartości przyrodniczej, których potencjał obronny pozostaje w dużej mierze niewykorzystany. Szczególne znaczenie mają Bagna Biebrzańskie i dolina Narwi na Podlasiu, kompleks torfowisk Polesia Lubelskiego, dolina Bugu oraz lasy Puszczy Białowieskiej, Puszczy Knyszyńskiej i Puszczy Augustowskiej. Obszary te tworzą ciąg naturalnych przeszkód terenowych wzdłuż granicy z Rosją i Białorusią, a częściowo również Ukrainą. Ich zachowanie oraz odbudowa mogłyby znacząco zwiększyć odporność obszaru przygranicznego poprzez ograniczenie liczby dogodnych kierunków przemieszczania wojsk i koncentrację potencjalnych działań przeciwnika na dostępnych korytarzach komunikacyjnych (zob. „Komentarze IEŚ”, nr 1664).

Komentarz dr. hab. Aleksandry Kuczyńskiej-Zonik (IEŚ) - link do całości w źródle