Powołanie z problemami ukraińskiego rządu

Prezydent Wołodymyr Zełenski powierzył obowiązki ministra obrony Ukrainy generałowi majorowi Jewhenijowi Chmarze, zapowiadając jednoczesne skierowanie oficjalnego wniosku o zatwierdzenie tej kandydatury do parlamentu. Chmara, który od początku 2026 roku tymczasowo kierował Służbą Bezpieczeństwa Ukrainy, a wcześniej stał na czele elitarnego Centrum Operacji Specjalnych „Alfa”, ma wnieść do resortu bogate doświadczenie frontowe.

Nowy szef obrony uczestniczył w wyzwalaniu obwodu kijowskiego w początkowej fazie rosyjskiej inwazji, a później walczył w Donbasie, zdobywając order Bohdana Chmielnickiego oraz Krzyż Zasługi Bojowej. Szef państwa uzasadnił swój wybór unikalnymi kompetencjami generała w zakresie planowania i realizacji technologicznych uderzeń dalekiego zasięgu na cele w Rosji, co ma stać się priorytetem ukraińskiej strategii obronnej.

Decyzja zapadła w momencie kryzysu politycznego. Początkowo najpoważniejszym kandydatem na stanowisko ministra obrony był dotychczasowy szef resortu spraw wewnętrznych Ihor Kłymenko. Prezydent Wołodymyr Zełenski upatrywał w nim lidera zdolnego do zaprowadzenia porządku w procesie mobilizacji i wyeliminowania patologicznych praktyk przymusowego wcielania rekrutów. Kandydatura ta wywołała jednak opór w Radzie Najwyższej – zakulisowe doniesienia sugerowały, że obóz rządzący nie dysponuje większością 226 głosów niezbędną do jej przeforsowania.

Istotnym czynnikiem wpływającym na przebieg głosowania były także masowe protesty społeczne zorganizowane w Kijowie oraz innych ukraińskich miastach w obronie odwoływanego ministra Fedorowa. Prezydent Wołodymyr Zełenski, odnosząc się bezpośrednio do tych manifestacji, ocenił je jako przejaw zdrowej demokracji i podkreślił, że wolność wyrażania własnego zdania przez obywateli jest kluczową wartością, o którą walczy kraj, nawet w trudnych warunkach wojennych. Szef państwa zapewnił, że dokładnie wsłuchuje się w głos społeczeństwa i nie postawił jeszcze kropki w kwestii ostatecznej obsady resortu obrony.

Brak porozumienia w kwestii obsady Ministerstwa Obrony sparaliżował dalsze prace Rady Najwyższej. Ta niemoc decyzyjna wywołała widoczny opór deputowanych, niechętnych do popierania rozwiązań tymczasowych w tak krytycznym momencie dla bezpieczeństwa państwa. Sytuację skomplikowały doniesienia o rezygnacji samego Kłymenki z ubiegania się o tę funkcję. Ostatecznie parlament zakończył obrady bez formalnego wniosku nominacyjnego na stanowisko ministra obrony, co zmusiło prezydenta do poszukiwania alternatywnego rozwiązania i powołania na to stanowisko Jewhenija Chmary.

Równolegle z przetasowaniami w resorcie obrony, Rada Najwyższa zatwierdziła nowy skład Rady Ministrów, na którego czele stanął premier Serhij Korecki.  Nowy premier osobiście przedstawił kandydatów na ministrów, uzyskując dla nich poparcie 264 deputowanych. Nowy gabinet Koreckiego przystępuje do pracy w warunkach, w których wciąż nieobsadzone pozostaje stanowisko ministra spraw zagranicznych, tradycyjnie podlegające bezpośredniej nominacji prezydenckiej.

Prezydent Zełenski zapowiedział, że po dopełnieniu wszelkich procedur formalno-prawnych deputowani zostaną ponownie wezwani na posiedzenie w celu ostatecznego zatwierdzenia kandydatury Jewhenija Chmary na stanowisko ministra obrony. W przypadku braku porozumienia parlament uda się na planowany, miesięczny urlop.

Skład nowego rządu pod przewodnictwem premiera Serhija Koreckiego:

Denys Szmyhal – wicepremier, minister energetyki
Tetiana Bereżna – wicepremier ds. polityki społeczno-humanitarnej, minister kultury
Wsiewołod Czencow – wicepremier ds. integracji europejskiej i euroatlantyckiej
Witalij Bezhin – minister ds. rozwoju społeczności lokalnych i osób wewnętrznie przesiedlonych
Mateusz Bidny – minister młodzieży i sportu
Andrij Butenko – minister edukacji i nauki
Iwan Wyhiwski – minister spraw wewnętrznych
Taras Wysocki – minister polityki rolnej i żywnościowej
Mykoła Kałasznyk – minister ds. odbudowy kraju i transportu
Witalij Kim – minister ds. kombatantów i weteranów
Ołeksandr Krawczenko – minister gospodarki i ochrony środowiska
Wiktor Laszko – minister zdrowia
Serhij Marczenko – minister finansów
Denys Masłow – minister sprawiedliwości
Denys Ulutin – minister polityki społecznej i spraw rodziny
Oksana Ferczuk – minister transformacji cyfrowej